11. PANOWANIE MICHAŁA KORYBUTA WIŚNIOWIECKIEGO I JANA III SOBIESKIEGO

LEKCJA 11. PANOWANIE MICHAŁA KORYBUTA WIŚNIOWIECKIEGO I JANA III SOBIESKIEGO

MICHAŁ KORYBUT WIŚNIOWIECKI (1669-1673)

Po abdykacji Jana Kazimierza rozpoczęły się przygotowania do nowej elekcji. Podkanclerzy i prymas Polski jednocześnie, Andrzej Olszowski napisał broszurę zatytułowaną „Cenzura wystawiana kandydatom do polskiej korony”, w którym stwierdzał, że żaden z kandydatów nie powinien być wybrany, że powinniśmy wybrać króla Piasta.

Prymas Andrzej Olszowski

To pojęcie „ król – Piast” było rozumiane w sposób symboliczny. Chodziło o wybór Polaka. Olszowski wskazał nawet, kto ma nim być: Michał Korybut Wiśniowiecki, syn Jeremiego. Wiśniowieccy po pokoju andruszowskim bardzo zubożeli. Większość ich dóbr została na Ukrainie lewobrzeżnej. Matka Michała Korybuta wychowywała go na uczonego. Nie miał żadnego przygotowania do sprawowania tak wysokiego urzędu. W 1669 roku został wybrany przez średnią szlachtę, a magnateria nie odważyła się zorganizować swojej elekcji, mimo że była przeciwna Michałowi Korybutowi. Król zaraz po wyborze związał się ze stronnictwem prohabsburskim, czego dowodem było małżeństwo, które zawarł z Eleonorą Habsburg. To spowodowało, że stronnictwo profrancuskie, którego liderem był Sobieski, było do króla nastawione wrogo i spiskowało przeciw niemu pragnąc go zmusić do abdykacji. W 1671 roku Ukraina znowu została najechana przez Tatarów, których ponownie wezwał ataman Piotr Doroszenko. Sobieski pokonał Tatarów w bitwie pod Bracławiem i Kalnikiem. Ci poskarżyli się sułtanowi, którego byli lennikami i Mehmed IV zaczął przygotowywać wyprawę przeciwko Polsce. Do tego na początku 1672 stronnictwo profrancuskie zawiązało konfederację w Gołębiu. Kilka miesięcy później stronnicy króla zawiązali prokrólewską konfederację w Szczebrzeszynie.

Do wojny domowej nie doszło tylko, dlatego, że armia turecka w 1672 roku rozpoczęła oblężenie granicznej twierdzy, która nazywała się Kamieniec Podolski.

Twierdza w Kamieńcu Podolskim

Został zdobyty choć próbował temu zapobiec Jerzy Wołodyjowski. Twierdzę poddał jej dowódca Mikołaj Potocki. Następnie Turcy zdobyli Winnicę i Buczacz. W Buczaczu Michał Korybut podpisał z Turkami pokój. Turkom przypadł Kamieniec Podolski z całym Podolem. Mieliśmy płacić również Turkom coroczną daninę. Pokój ten był upokarzający, dlatego też sejm go nie zatwierdził, uchwalił pieniądze na nową armię, która w 1673 roku pod dowództwem Sobieskiego wyruszyła na Ukrainę i pokonała Turków w bitwie pod Chocimiem (tzw. II Wiktoria chocimska). Michał Korybut, który nienawidził Sobieskiego jechał w stronę Chocimia aby odebrać dowodzenie Sobieskiemu. Na dwa dni przed bitwą zmarł król we Lwowie po tym jak pękł mu żołądek na skutek przejedzenia kiszonymi ogórkami.

Rzeczpospolita jako tureckie lenno 1672- 1678r. Twierdza w Chocimiu