Pochodzenie Człowieka

Ewolucja hominidów (człowiekowate ssaki) zaczęła się około 10 mln lat temu. W jej wyniku wyodrębniły się dwa odrębne gatunki: małpy i ludzie. Oba te gatunki miały na pewno wspólnego przodka. Jego szczątki do dnia dzisiejszego nie zostały odnalezione i dlatego nazywa się go zaginionym ogniwem ewolucji.

PRZYPUSZCZALNY OBSZAR POJAWIENIA SIĘ PIERWSZYCH HOMINIDÓW

Najstarsi przedstawiciele rodziny człowiekowatych żyli około 4-5 mln lat temu i należeli do rodzaju australopiteków ( do tego rodzaju należy słynna Lucy, czyli pełny szkielet hominida płci żeńskiej, którego szkielet został odnaleziony w 1974 r. przez francuskich i amerykańskich paleoantropologów w Etiopii). Australopithecus znaczy tyle co „małpa południowa".

REKONSTRUKCJA WYGLĄDU AUSTRALOPITEKÓW

Jest to bezpośredni przodek gatunku homo czyli ludzi. Po raz pierwszy pojawili się w Afryce Płd. - Wsch.

ETAPY EWOLUCJI CZŁOWIEKA

• Około 2 mln lat temu pojawił się, także w Afryce, homo habilis (człowiek uzdolniony), jego szczątki zostały odnalezione w Tanzanii, w wąwozie Olduvai. Ta istota ludzka potrafiła się już posługiwać narzędziami, czyli prymitywnie obrobionymi kamieniami. W Tanzanii znaleziono również pozostałości pierwszej zidentyfikowanej budowli wykonanej przez człowieka – osłony przed wiatrem- usypanej z kamieni, wykonanej przez homo habilis.

REKONSTRUKCJA WYGLĄDU HOMO HABILIS

• Około 1,8 mln lat temu pojawił się nowy gatunek ludzki homo erectus (człowiek wyprostowany) nazywany także pitekantropem. Jego szczątki także zostały odnalezione w Wąwozie Olduvai (Tanzania). Homo erectus skolonizował Europę, Azję i Amerykę. Budował prymitywne domostwa. Potrafił także posługiwać się ogniem, chociaż, najprawdopodobniej, nie potrafił go jeszcze rozniecać. Ta umiejętność umożliwiła zasiedlenie jaskiń.

REKONSTRUKCJA WYGLĄDU HOMO ERECTUS

• Około 200 tyś. lat temu pojawił się zupełnie nowy gatunek ludzki - homo sapiens nazywany homo neandertalis (człowiek neandertalski), który należał do gatunku homo sapiens (człowiek rozumny), posługiwał się artykułowaną mową i potrafił myśleć abstrakcyjnie (wierzenia o życiu pozagrobowym)

REKONSTRUKCJA WYGLĄDU HOMO NEANDERTALCZYKA

• około 40 tys. lat temu pojawił się gatunek homo sapiens sapiens, który jest wynalazcą sztuki o czym świadczą malowidła naskalne w Altamirze (Hiszpania) odkryte w 1879r. roku, Lascaux (Francja) i odkryte w 1994r. roku malowidła w jaskini Chauvet (Francja).

NEOLITYCZNE MALOWIDŁA NASKALNE

Prahistoria i jej podział

Przeszłość dzieli się na historię i prehistorię. Prehistoria zaczyna się ok 2 mln lat temu wtedy, kiedy linia ludzka oddzieliła się od małp i trwała do IV tyś. p.n.e., kiedy to pojawiło się pismo, wraz z pojawieniem się którego, zaczyna się historia.

Prehistoria dzieli się na 3 epoki: kamienia, brązu, żelaza. Epoka kamienia dzieli się na 3 okresy:

• paleolit - starsza epoka kamienna, które trwała najdłużej od 3 mln lat temu do IX tyś. p. n. e,
• mezolit - średnia epoka kamienna, która trwała od X tyś. p. n. e. do VIII tyś. p.n.e. Około IX tyś. p.n.e., w niektórych miejscach zaczął się już na Bliskim Wschodzie
• neolit - młodsza epoka kamienna, a razem z nim rozpoczęła się rewolucja neolityczna, czyli całkowita zamiana sposobu życia człowieka z koczowniczego na osiadły (koczownicy to inaczej nomadzi), pojawienie się rolnictwa i pierwszych wyspecjalizowanych zawodów (metalurgia). Mimo nazwy nie były to zmiany gwałtowne, ale tak radykalne, że zasługują na nazwę rewolucji. Wtedy to ludzie zaczęli rezygnować z koczowniczego tryby życia zamieniając go na osiadły. Nauczyli się uprawiać zboża, hodować zwierzęta, pierwszym udomowionym zwierzęciem była świnia. Zakładał pierwsze osady. Najstarszą ludzką osadą było Catal Hüyük, w Turcji, ale Jerycho w Izraelu jest najstarszą osadą nieustannie zamieszkiwaną od czasów neolitycznych.

REKONSTRUKCJE WYGLĄDU CATAL HÜYÜK

Nadmiar żywności zwiększył ilość ludzkiej populacji jak również pozwolił na pojawienie się wyspecjalizowanych zawodów np. garncarstwa, tkactwa itp. Pod koniec neolitu człowiek nauczył się wytapiać rudę miedzi i stworzył pierwsze metalowe narzędzia. Ten okres nazywa się okresem chalkolitu czyli okresem miedzi. Około IV tyś. ludzie posiedli umiejętność wytwarzanie brązu- stopu miedzi (90%) i cyny (10%). Brąz był bardziej twardy niż miedź co umożliwiło wykonanie lepszych narzędzi jak również lepszej broni. Tak rozpoczęła się epoka brązu. Narzędzia z brązu były jednak drogie, dlatego nadal powszechnie stosowano narzędzia drewniane i kamienne. W II tyś p. n. e. Hetyci nauczyli się wytapiać żelazo, nie zdradzili tej tajemnicy nikomu, pragnęli zachować monopol na żelazo. Bardzo długo im się to udawało. Jednak około 1200 p. n. e żelazo zaczęto wytapiać w kilku ośrodkach na świecie i metal ten upowszechnił się.

POŁOŻENIE PAŃSTWA HETYCKIEGO

DYMARKA - NEOLITYCZNY PIEC HUTNICZY W AZJI MNIEJSZEJ

Metoda otrzymywania żelaza była tańsza niż brązu, a ponadto żelazo, w przeciwieństwie do miedzi, jest metalem dość powszechnie występującym w skorupie ziemskiej. Epoka żelaza zakończyła się w XIII wieku, kiedy to ludzie nauczyli się otrzymywać nowy stop - stal.