Breżniew Leonid

latach 1966-82 był sekretarzem generalnym KP ZSRR;  okres jego rządów charakteryzował się stagnacją wewnętrzną państwa, postępującym kryzysem gospodarczym i zaostrzeniem walki z dysydentami; wdrożył doktrynę, nazwaną od jego nazwiska doktryną Breżniewa; stała się ona podstawą do interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji (1968 r.) i radzieckiej inwazji w Afganistanie (1979 r.).